یک مهاجر دائمی، زاده شهر کاشمر در خراسان و ساکن اشبرن در ویرجینیا. در انتهای دهه سی ام زندگی، به دنبال سفرهای بیشتر و تجربه های گوناگون. از تعداد روزهای پیش رو همچون همه شما بی خبرم و تنها امیدوارم بتوانم در پایان آن روز، خود را راضی، آرام و آماده بیابم.

در روزهای شروع وبلاگ نویسی در ایران، “مرد بارانی” بودم و هر چه بیشتر پیش رفتم، به مستعارها بیشتر عادت کردم و نام های گوناگون جزئی از زندگی من شد. از ۱۷ سالگی راهی شهرهای دیگر شدم، گاهی برای درس و گاهی برای زندگی و کار.

چند روز مانده بود به نوروز ۹۰ که درس را نیمه کاره رها و مجبور به ترک ایران، و راهی دیاری شدم که اکنون خانه دوم من است.

پژوهش و تحقیق و نگارش، کار اصلی ام؛ و بدمینتون و عکاسی و سفالگری و … علاقه مندی هایم. امیدوارم در آینده حرف های بیشتری برای نوشتن داشته باشم.

محمدحسین
ویرجینیا
یکم اردیبهشت ماه ۱۳۹۸